پيامبر مىباشد . در روايتى نقل شده است كه « آغاز اين سوره و پايانش از گنجينه‌هاى عرش خدا است ، و هر كس به سه آيه آغاز آن عمل كند ، و از چهار آيه پايانش پند و اندرز گيرد ، اهل نجات و فلاح و رستگارى است » ( 1 ) . بعيد نيست منظور از سه آيه نخست اين سوره ، سه آيه اى است كه بعد از جمله قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ آمده كه يكى دعوت به خشوع در نماز ، و ديگرى دعوت به پرهيز از هر گونه كار لغو و بيهوده ، و سومى دعوت به زكات مىكند ، كه يكى رابطه انسان است با خدا و ديگرى با خلق ، و ديگرى با خويشتن ، و منظور از چهار آيه اخير آيه 115 به بعد است كه سخن از بيهوده نبودن خلق ، و مساله معاد ، و سپس توحيد ، و سپس انقطاع الى اللَّه و توجه به پروردگار بحث مىكند . بار الها ! به حق مؤمنانى كه وعده رستگارى آنها را در اين سوره داده اى كه در طليعه آنها پيامبر ص و اهل بيت او ع هستند ، ما را در صف اين گروه قرار ده و فرمان فلاح و رستگارى را به نام ما بنويس . خداوندا ! ما را مشمول غفران و رحمتت فرما كه ارحم الراحمين « تويى . پروردگارا ! پايان كار همه ما را به خير گردان و در لغزشگاهها از هر گونه انحراف و لغزش حفظ كن . إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ . پايان سوره مؤمنون شب 25 محرم الحرام 1403 مطابق با 21 : 8 : 1361

--> ( 1 ) تفسير فخر رازى ذيل آيات مورد بحث .